پروتز آلت تناسلی یک روش جراحی است که درمان قطعی و نهایی اختلال نعوظ محسوب میشود. این پروتزها به عنوان آخرین راهحل برای افرادی در نظر گرفته میشوند که درمانهای دیگر، مانند داروها یا روشهای غیرجراحی موثر نبودهاند. پروتز آلت میتواند به مردان کمک کند تا به عملکرد جنسی طبیعی بازگردند و اعتماد به نفس خود را بازیابند. پروتزهای آلت تناسلی به دو نوع اصلی انعطافپذیر و پمپدار تقسیم میشوند. در پروتزهای انعطافپذیر، آلت همیشه در حالت نعوظ قرار دارد و با دست باید آلت را خم و راست کرد. در نوع پمپدار، پروتز با یک دکمه پر از مایع شده و آلت حالت نعوظ پیدا میکند و با فشار دادن همان دکمه آلت حالت خوابیده به خود میگیرد.
جراحی پروتز آلت معمولاً نیاز به یک یا دو روز بستری دارد و دوره نقاهت آن بین ۴ تا ۶ هفته طول میکشد. پس از بهبودی، بیمار میتواند فعالیتهای جنسی را از سر بگیرد. همچنین پروتز ظاهر طبیعی دارد و پس از جراحی ظاهر آلت تغییر زیادی نمیکند.
ایمپلنت یا پروتز آلت تناسلی چیست؟
پروتز یا ایمپلنت آلت تناسلی، وسیلهای است برای مردانی که دچار اختلال نعوظ شدید هستند و دیگر روشهای درمانی برای آنها مؤثر نبوده، استفاده میشود. این دستگاه به طور دائمی در بافت آلت تناسلی قرار میگیرد تا به فرد کمک کند برای رابطه جنسی، نعوظ داشته باشد. پروتز راهحلی مؤثر و دائمی برای درمان اختلال نعوظ مقاوم به درمان است.
پروتز آلت تناسلی از مواد بیخطر و سازگار با بدن ساخته میشود و میتواند بهصورت قابل تنظیم یا غیرقابلتنظیم باشد، بهطوریکه به فرد اجازه میدهد نعوظی پایدار و قابل کنترل داشته باشند. این دستگاه به ویژه برای کسانی که مشکلات نعوظ ناشی از بیماریهایی مانند دیابت، بیماریهای قلبی یا آسیبهای عصبی دارند، مفید است و میتواند تأثیر مثبتی بر روابط عاطفی و جنسی آنها بگذارد.
انواع پروتز آلت تناسلی
پروتزهای آلت تناسلی به دو نوع اصلی پروتزهای انعطافپذیر (نیمهسخت) و پروتزهای پمپدار (بادی) تقسیم میشوند. هر کدام از این انواع ویژگیها، مزایا و محدودیتهای خاص خود را دارند و انتخاب بین آنها به شرایط فرد و بودجه او بستگی دارد.
انواع پروتزهای آلت تناسلی در زیر توضیح داده شدهاند:
- پروتز انعطافپذیر (نیمهسخت): به پروتزهای انعطافپذیر، پروتزهای دوتکه نیز گفته میشود. این نوع پروتز شامل دو میله استوانهای ثابت و انعطافپذیر است که در داخل بافت آلت تناسلی قرار میگیرند. این میلهها به صورت دائمی حالتی سفت به آلت میدهند و قابل خم شدن هستند. این ویژگی به فرد اجازه میدهد آلت را برای فعالیت جنسی به سمت جلو صاف کند و سپس در زمانهای دیگر آلت را به سمت بدن خم کند. پروتز نیمهسخت ساختاری ساده و مقاوم دارد و نیازی به تنظیم یا پمپاژ ندارد، به همین دلیل برای افرادی که ترجیح میدهند سیستمی سادهتر و کمهزینهتر داشته باشند یا محدودیتهای فیزیکی در استفاده از سیستمهای پیچیدهتر دارند، انتخاب مناسبی است.
- پروتز پمپدار (بادی): این نوع پروتز پیشرفتهترین گزینه است و امکان کنترل دقیق نعوظ را به فرد میدهد. پروتز پمپدار هم به شکل دوتکه (مخزن و پمپ با هم) و هم به شکل سهتکه (مخزن و پمپ جدا) وجود دارند، اما رایجترین نوع آن سهتکه است. اجزاء این نوع از پروتز شامل دو میله، یک پمپ در کیسه بیضه و یک مخزن مایع سیال در کنار مثانه است. هنگام نیاز به نعوظ با فشار دادن پمپ، مایع از مخزن به سیلندرها پمپ میشود و آلت را به حالت نعوظ در میآورد. برای تخلیه، مایع به مخزن بازمیگردد. این نوع پروتز ظاهری طبیعیتر در حالت نعوظ و خوابیده فراهم میکند و برای افرادی که به دنبال ظاهر طبیعیتر و کنترل بیشتر بر نعوظ خود هستند، ایدهآل است.
در جدول زیر میتوانید مقایسه پروتز انعطافپذیر و پمپدار را مشاهده کنید:
| هر نوع پروتز برای چه کسی مناسب است؟ |
| پروتز انعطافپذیر (نیمهسخت) |
|
افرادی که به دنبال راهحل ساده و کمهزینه هستند برای افرادی که محدودیت جسمی دارند مناسب برای استفاده آسان مناسب برای افراد مسن |
| پروتز پمپدار (بادی) |
|
کسانی که میخواهند ظاهر طبیعیتری داشته باشند کسانی که به کنترل کامل نعوظ نیاز دارند افرادی که از محدودیتهای فیزیکی رنج نمیبرند و میتوانند از پمپ استفاده کنند |
| مزایای هر نوع پروتز |
| پروتز انعطافپذیر (نیمهسخت) |
|
جراحی تعبیه سادهتر هزینه کمتر نیاز به تنظیمات ندارد استفاده راحت احتمال بروز عوارض کمتر |
| پروتز پمپدار (بادی) |
|
نعوظ طبیعی کنترل کامل نعوظ ظاهر طبیعی آلت در حالت خوابیده |
| معایب هر نوع پروتز |
| پروتز انعطافپذیر (نیمهسخت) |
|
آلت همیشه در حالت باد کرده قرار میگیرد قابلیت نعوظ محدود عدم قابلیت کنترل دقیق نعوظ راحتی کمتر در برخی شرایط (پوشیدن شلوار تنگ یا خوابیدن روی شکم) |
| پروتز پمپدار (بادی) |
|
هزینه بالا پیچیدگی نصب نیاز به پمپزدن احتمال بروز عوارض |
پروتز انعطافپذیر (نیمهسخت)
پروتزهای انعطافپذیر نوعی از پروتزهای آلت تناسلی هستند که همیشه در حالت نیمهسخت قرار دارند. این پروتزها از استوانههایی تشکیل شدهاند که درون بافت آلت تناسلی قرار میگیرند و در هر وضعیت فیزیکی، حالت نیمهسخت خود را حفظ میکنند. برخلاف پروتزهای پمپدار که میتوانند به حالت نعوظ و خوابیده تغییر شکل دهند، پروتزهای انعطافپذیر همواره در حالت نعوظ هستند و برای استفاده از آلت در زمان برقراری رابطه، باید آلت به با دست صاف کرده و پس از رابطه، آلت را باید دوباره با دست خم کرد.
پروتزهای نیمهسخت از دو میله انعطافپذیر ساخته شدهاند که در داخل آلت تناسلی قرار میگیرند. این میلهها معمولاً از مواد مقاوم و سبک مانند فلز یا ترکیبات خاصی که برای حفظ استحکام و انعطافپذیری طراحی شدهاند، ساخته میشوند. میلهها ممکن است در یک پوشش سیلیکونی یا سایر پوششهای مشابه قرار داشته باشند تا از تماس مستقیم با بافتهای داخلی بدن جلوگیری کنند.
این پروتزها در حالتی نیمهسخت باقی میمانند و از این رو آلت تناسلی به طور دائم در حالتی آماده برای مقاربت قرار دارد. فرد میتواند میلهها را به راحتی به وضعیتهای مختلف تغییر دهد. معمولاً این پروتزها به شکلی طراحی شدهاند که فرد بتواند آنها را به سمت بالا برای فعالیت جنسی یا به سمت پایین برای راحتی در مواقع غیرضروری خم کند.
تعبیه پروتز نیمهسخت معمولاً شامل یک جراحی نسبتاً ساده است که در آن جراح دو میله انعطافپذیر را در داخل آلت تناسلی قرار میدهد. این جراحی معمولاً تحت بیهوشی انجام میشود و زمان بهبودی آن نسبت به پروتزهای پمپدار کمتر است. این نوع پروتز برای افرادی که نمیخواهند از سیستمهای پیچیدهتری مانند پمپ استفاده کنند، یک گزینه مناسب است.
پروتز پمپدار (بادی)
پروتزهای آلت تناسلی بادی یا پمپدار به فرد این امکان را میدهند تا با استفاده از یک پمپ، نعوظ را ایجاد و سپس آن را از بین ببرند. این نوع پروتز از سیستمهای پیچیدهتری تشکیل شده است که در آن به داخل سیلندرهای قرار داده شده در آلت، یک مایع پمپ میشود تا نعوظ ایجاد شود. از این رو، این پروتزها باعث ایجاد نعوظ طبیعیتری میشوند.
پروتزهای پمپدار از چند بخش اصلی تشکیل شدهاند:
- دو میله توخالی استوانهای: این بخشها در داخل آلت تناسلی قرار داده میشوند و با پر شدن از مایع، باعث ایجاد نعوظ میشوند.
- پمپ: در این نوع پروتزها یک پمپ در کیسه بیضه قرار میگیرد و مایع (معمولاً آب نمک) را از مخزن به داخل سیلندرها، پمپ میکند تا نعوظ ایجاد شود.
- مخزن مایع: این مخزن معمولاً در کنار مثانه و زیر شکم قرار میگیرد و مایع را ذخیره میکند که به سیلندرها پمپ میشود.
پروتزهای بادی با پمپ کردن مایع از مخزن به سیلندرهای آلت تناسلی، نعوظ را به وجود میآورند. پس از اتمام فعالیت جنسی، فرد میتواند با فشار دادن دکمهای روی پمپ، مایع را از سیلندرها به مخزن بازگرداند. این نوع پروتزها به فرد این امکان را میدهند که به طور کامل بر مدت زمان نعوظ و زمانی که نیاز به نعوظ دارند، کنترل داشته باشند.
جراحی تعبیه پروتزهای پمپدار معمولاً پیچیدهتر از پروتزهای نیمهسخت است. در این جراحی، جراح سیلندرها را در آلت تناسلی قرار میدهد، پمپ را در کیسه بیضه و مخزن مایع را کنار مثانه میگذارد. این جراحی نیاز به دقت زیادی دارد، زیرا پمپ و مخزن باید به طور صحیح و در مکانهای مناسب قرار گیرند تا عملکرد بهینهای داشته باشند. پروتزهای بادی از انواع مختلفی برخوردار هستند که رایجترین نوع آنها مدل سهتکه است.
انواع پروتز پمپدار دو تکه و سه تکه:
- پروتز پمپدار دوتکه: این نوع پروتز دارای سیلندرها و پمپ است که در آلت تناسلی و کیسه بیضه قرار میگیرند. مایعات از مخزن به سیلندرها پمپ میشود. این نوع پروتز نصب سادهتری دارد اما ممکن است به اندازه نوع سهتکه نعوظ طبیعی ایجاد نکند.
- پروتز پمپدار سهتکه: این نوع پروتز شامل سیلندرها، مخزن مایع در کنار مثانه و پمپ در کیسه بیضه است. مایعات از مخزن به سیلندرها پمپ میشود و به دلیل طراحی خاص آن، ظاهر طبیعیتری از نعوظ ایجاد میکند. این نوع پروتز به دلیل ظاهر طبیعیتر و کنترل بیشتر بر نعوظ، از محبوبیت بیشتری برخوردار است.
آیا با پروتز آلت میتوانم دوباره عملکرد جنسی طبیعی داشته باشم؟
پروتزهای آلت تناسلی معمولاً یک راهحل مؤثر برای مشکلات نعوظ به شمار میروند و طبق تحقیقات انجام شده بسیاری از افراد از نتایج آن راضی هستند. این پروتزها توانایی ایجاد نعوظی محکم و قابلاعتماد را در هر زمان و به تعداد دفعات دلخواه دارند و نعوظ میتواند به مدت طولانی حفظ شود. علاوه بر این، پروتزها بر انزال تأثیری ندارند و در برخی افراد، انزال و ارگاسم همچنان ممکن است رخ دهد. این دستگاهها بر تمایلات جنسی نیز تأثیر نمیگذارند. پروتزها معمولاً نیاز به تعویض ندارند و میتوانند سالها عملکرد مطلوب خود را حفظ کنند. بهطورکلی، استفاده از پروتز آلت به افراد این امکان را میدهد که به عملکرد جنسی طبیعی خود بازگشته و تجربهای رضایتبخش داشته باشند.
تأثیر پروتز بر سفتی و عملکرد نعوظ
پروتز آلت تناسلی درمان قطعی و نهایی اختلال نعوظ و شلی آلت تناسلی است. با استفاده از این پروتز، فرد میتواند هر زمان که بخواهد نعوظی محکم و قابلاعتماد برای فعالیت جنسی ایجاد کند. در پروتزهای بادی، برای رسیدن به نعوظ کامل، باید پمپ دستگاه چندین بار فشرده شود، در حالی که پروتزهای نیمهسخت همیشه در حالت سفتی ثابت باقی میمانند.
پروتز آلت میتواند سفتی قابلتوجهی را برای ایجاد نعوظ فراهم کند. میزان سفتی ایجاد شده بسته به نوع پروتز متفاوت است. در پروتزهای بادی، فرد میتواند با پمپاژ دستگاه، نعوظی محکم و قابلاعتماد ایجاد کند که بسته به میزان فشاری که به پمپ وارد میکند، سفتی مورد نظر را به دست میآورد. این نوع پروتز به فرد امکان میدهد که سفتی نعوظ را به دلخواه تنظیم کند و برای هر فعالیت جنسی آن را به اندازه مناسب تنظیم کند.
اما در پروتزهای نیمهسخت (انعطافپذیر)، سفتی آلت همیشه در وضعیت نیمهسخت ثابت باقی میماند. این پروتزها قابلیت تنظیم دقیق سفتی را ندارند، اما مزیت آنها این است که همیشه در دسترس بوده و برای فعالیت جنسی نیازی به تنظیم یا پمپاژ ندارند. در نتیجه، افراد با پروتز نیمهسخت از سفتی ثابتی برخوردارند که میتواند در برخی موارد احساس راحتی بیشتری را ایجاد کند، ولی ممکن است به دلیل ثابت بودن سفتی، در برخی شرایط احساس ناراحتی یا محدودیت ایجاد کند.
پروتزها عمر طولانی دارند و میتوانند حدود ۲۰ سال کار کنند، اما در صورت بروز خرابی مکانیکی، ممکن است نیاز به تعویض پیدا کنند. عواملی مانند وضعیت سلامت عمومی و تکنیک جراحی میتوانند بر طول عمر پروتز تأثیر بگذارند.
پس از کاشت پروتز، فرد دیگر نمیتواند نعوظ طبیعی داشته باشد و تنها از طریق پروتز میتواند نعوظ را تجربه کند. داروهای نعوظی دیگر اثر نخواهند داشت و در صورتی که پروتز نیاز به تعویض پیدا کند، جراح معمولاً آن را با پروتز جدید جایگزین میکند.
تأثیر پروتز بر احساس جنسی آلت
پروتز آلت تناسلی معمولاً تأثیر زیادی بر حس جنسی آلت ندارد و و توانایی فرد برای انزال و ارگاسم به همانطور که قبلاً بوده، باقی میماند. همچنین، هنگام رابطه جنسی، شریک جنسی فرد معمولاً تفاوتی بین آلت طبیعی و پروتزی احساس نمیکند.
بهطورکلی، تمام افرادی که این پروتزها را دریافت کردهاند، گزارش میدهند که تجربه جنسی پس از جراحی، واضحاً بهتر از قبل از عمل بوده است. در پروتزهای بادی، وقتی آلت تناسلی به حالت نعوظ درمیآید، سفتی و قطر آن شبیه به نعوظ طبیعی است، بنابراین بسیاری از افراد احساس مشابهی را تجربه میکنند. بیشتر افراد پس از حدود ۶ هفته به عملکرد جنسی خود بازمیگردند و تفاوتی جزئی یا حتی هیچ تفاوتی در ارگاسمها احساس نمیکنند.
اما در برخی موارد، افراد ممکن است با عوارضی مانند تغییرات در احساس جنسی آلت، درد پس از عمل، یا کوتاه شدن آلت مواجه شوند. این تغییرات بهویژه در هنگام لمس آلت و در حالت غیر نعوظ ممکن است قابلتشخیص باشد. اگرچه این مشکلات در برخی افراد رخ میدهد، اما تعداد زیادی از افراد پس از بهبود کامل از جراحی، گزارش میدهند که سطح رضایت بالایی از نتیجه پروتز دارند.
تأثیر پروتز بر ظاهر آلت تناسلی
بخیهها و اسکارهایی که پس از عمل جراحی بهجا میمانند ممکن است تا مدتی در ناحیه جراحی قابلمشاهده باشند. با این حال، این اسکارها معمولاً پس از گذشت زمان کمرنگتر میشوند و در بیشتر موارد قابلمشاهده نیستند.
پس از انجام جراحی پروتز آلت تناسلی، هیچکسی جز خود فرد نمیتواند متوجه شود که پروتز در آلت نصب شده است. در حالت طبیعی، پس از بهبود کامل، پروتز به هیچ وجه نمایان نیست و هیچگونه تغییر مشهودی در ظاهر آلت به وجود نمیآید و سایر افراد متوجه پروتز نخواهند شد، این به این دلیل است که پروتز به طور کاملاً داخلی نصب میشود و هیچ اثری از آن در سطح پوست یا خارج از آلت دیده نمیشود.
در مورد اندازه آلت، استفاده از پروتز بادی یا نیمهسخت ممکن است بر طول یا قطر آلت تأثیرگذار باشد. بهطورکلی، پروتزهای بادی میتوانند نعوظی را ایجاد کنند که شبیه به اندازه طبیعی آلت باشد. اما در برخی افراد، پروتز ممکن است باعث کوتاه شدن آلت در حالت خوابیده شود. این امر میتواند در برخی موارد نگرانیهایی را برای افراد ایجاد کند. پروتزهای نیمهسخت به طور دائم در وضعیت نیمهسخت باقی میمانند و ممکن است تأثیر کمتری بر اندازه آلت در حالت غیر نعوظ داشته باشند.
آیا جراحی پروتز آلت بهترین گزینه برای من است؟
جراحی پروتز آلت تناسلی بهعنوان آخرین و قطعیترین راهحل برای درمان اختلال نعوظ در نظر گرفته میشود و زمانی توصیه میشود که سایر روشهای درمانی نتوانند مشکل شما را برطرف کنند.
این جراحی بهطور معمول برای افرادی مناسب است که مشکلات زیر را داشته باشند:
- اختلال نعوظ مقاوم به درمانهای دیگر دارند: اگر داروهای خوراکی، تزریقی یا وکیومها برای ایجاد یا حفظ نعوظ مؤثر نبودهاند، پروتز میتواند جایگزین دائمی باشد.
- اختلال نعوظ ناشی از بیماریهای مزمن دارند: در افرادی که به دلیل بیماریهایی مانند دیابت پیشرفته، مشکلات قلبی عروقی یا آسیبهای عصبی دچار اختلال نعوظ شدهاند و درمانهای معمول تأثیری نداشتهاند، جراحی پروتز میتواند مناسب باشد.
- بیماری پیرونی یا آسیبهای جسمانی دارند: برای مردانی که به دلیل انحنای غیرطبیعی آلت یا آسیبدیدگی آن قادر به انجام رابطه جنسی نیستند، پروتز یک راهکار مؤثر است.
- کیفیت زندگی تحت تأثیر قرار گرفته است: در صورتی که اختلال نعوظ باعث مشکلات جدی در روابط عاطفی یا کاهش اعتمادبهنفس شده باشد و سایر گزینهها نتیجهبخش نباشند، جراحی پروتز میتواند تغییر چشمگیری ایجاد کند.
جراحی پروتز آلت برای چه کسانی انجام نمیشود؟
اگرچه جراحی پروتز آلت یک راهحل قطعی برای درمان اختلال نعوظ مقاوم به درمان است، اما برای همه افراد مناسب نیست. شرایط زیر ممکن است مانعی برای انجام این جراحی باشد:
- وجود عفونت فعال: افرادی که دچار عفونت عمومی یا در ناحیه تناسلی هستند، نمیتوانند این جراحی را انجام دهند. عفونت میتواند خطر عوارض پس از جراحی، مانند عفونت پروتز، را افزایش دهد. در این افراد ابتدا باید عفونت کنترل و درمان شود.
- مشکلات جدی قلبی یا ریوی: افرادی که وضعیت سلامتی آنها به حدی ضعیف است که توانایی تحمل جراحی یا بیهوشی را ندارند، معمولاً کاندیدای مناسبی برای جراحی پروتز نیستند. این افراد در صورت امکان باید ابتدا تحت نظر نیز یک متخصص قلب یا ریه، بیماری خود را مدیریت کنند.
- اختلالات خونی یا مشکلات انعقادی: افرادی که دچار اختلالات خونریزی یا مصرف داروهای رقیقکننده خون هستند، در معرض خطر خونریزی شدید حین یا پس از جراحی قرار دارند. این افراد باید با مشورت پزشک خود مصرف برخی از داروهای خود را تا زمان بهبودی پس از جراحی قطع کنند.
- عدم تمایل یا انتظارات غیرواقعی: افرادی که از جراحی انتظار نتایج غیرواقعی دارند یا به طور کامل از محدودیتها و نتایج آگاه نیستند، ممکن است برای این جراحی مناسب نباشند.
آمادگیهای قبل از جراحی پروتز آلت
قبل از انجام جراحی پروتز آلت تناسلی، پزشک متخصص دستورالعملهای دقیقی برای آمادگی فرد ارائه میدهد. این دستورالعملها ممکن است شامل موارد زیر باشد:
- پرهیز از خوردن و نوشیدن پیش از عمل جراحی: فرد باید به مدت معینی قبل از جراحی از خوردن و نوشیدن خودداری کند. پزشک ممکن است توصیه کند که آخرین وعده غذایی سبک و کمچرب باشد.
- اصلاح یا تمیز کردن ناحیه جراحی: ممکن است از فرد خواسته شود که ناحیهای که پروتز قرار است در آن تعبیه شود را اصلاح یا تمیز کند.
- ترک استعمال دخانیات و مصرف الکل: سیگار و الکل میتوانند روند بهبود را کند کرده و خطر عوارض را افزایش دهند. توصیه میشود حداقل ۲ تا ۴ هفته قبل از جراحی، مصرف آنها را متوقف کنید.
- داشتن همراه: از آنجا که فرد بعد از جراحی نمیتواند خود به خانه برود، باید فردی برای جابهجایی و همراهی او به خانه حاضر باشد.
فرایند جراحی پروتز آلت
فرایند جراحی پروتز آلت تناسلی ابتدا با انتخاب نوع پروتز مناسب آغاز میشود. پزشک بر اساس وضعیت سلامت و نیازهای فرد، یکی از دو نوع پروتز (پروتز انعطافپذیر یا پروتز پمپدار) را توصیه خواهد کرد. پس از انتخاب نوع پروتز، جراحی انجام میشود و معمولاً کمتر از ۹۰ دقیقه طول میکشد. در این جراحی، پزشک پروتز را از طریق یک برش کوچک، داخل بافت آلت قرار میدهد.
زمان بستری در پروتزهای انعطافپذیر، یک روز و در پروتزهای پمپدار، دو روز بعد از جراحی است و پس از آن بیمار تواند به خانه بازگردد. برای بهبودی کامل و جلوگیری از مشکلات احتمالی، توصیه میشود که بیمار تا مدت شش هفته از استفاده از پروتز خودداری کند و به دستورالعملهای پزشک برای مراقبتهای بعد از جراحی توجه داشته باشد.
نحوه انجام جراحی
جراحی پروتز آلت، بسته به نوع پروتز انتخابی (انعطافپذیر یا پمپدار)، با جزئیات متفاوتی انجام میشود. در زیر روش جراحی هر نوع پروتز توضیح داده شده است:
جراحی پروتز انعطافپذیر
نحوه انجام جراحی در پروتزهای انعطافپذیر شامل مراحل کمتری است و فقط با ایجاد یک برش، پروتز درون بافت آلت قرار میگیرد. در زیر مراحل انجام این جراحی توضیح داده شده است:
- آمادهسازی و بیهوشی: پزشک بیمار و محل برش را آماده انجام جراحی میکند، سپس بیمار تحت بیهوشی قرار میگیرد. یک کاتتر برای تخلیه مثانه وارد آلت میشود.
- برش پوست و تعبیه پروتز: در این نوع پروتز، برش معمولاً در بالای آلت تناسلی و روی مثانه ایجاد میشود. جراح بعد از ایجاد برش، دو سیلندر انعطافپذیر را در داخل بافت آلت تناسلی قرار میدهد. این سیلندرها میتوانند به راحتی خم شوند و به فرد اجازه میدهند که آلت خود را در حالت نعوظ یا شل نگه دارد.
- اتصال و بستن ناحیه جراحی: پس از قرار دادن سیلندرها، ناحیه جراحی بسته میشود. از آنجا که این نوع پروتز هیچ نیازی به مخزن یا پمپ ندارد، فرآیند جراحی نسبتاً سادهتر و کوتاهتر است.
- پایان جراحی: بعد از اتمام جراحی، پوست دوخته شده و از پانسمانهای استریل برای پوشاندن ناحیه بخیهها استفاده میشود.
جراحی پروتز پمپدار
- آمادهسازی و بیهوشی: مانند پروتز انعطافپذیر، بیمار تحت بیهوشی قرار میگیرد و ناحیه از ناف تا میانه ران ضدعفونی میشود. کاتتر برای تخلیه مثانه وارد میشود.
- برشها و تعبیه پروتز: در این مرحله، بسته به ترجیح جراح، برشها میتوانند هم در زیر شکم و روی مثانه و هم زیر بیضهها ایجاد شوند. جراح ابتدا همانند پروتزهای انعطافپذیر، ایمپلنتها را در بافت آلت قرار میدهد.
- نصب مخزن: سپس مخزن مایع در فضای بین مثانه و شکم قرار داده میشود. این مخزن مسئول تأمین مایع برای پمپاژ و ایجاد نعوظ است.
- نصب پمپ: پمپ نیز در کیسه بیضه قرار میگیرد و از طریق لولههای متصل به ایملپنت و مخزن، سیستم تکمیل میشود.
- اتصال و تنظیم پمپ و مخزن: لولههای متصل به سیلندرها، مخزن و پمپ به دقت وصل میشوند و از ورود هوا به سیستم جلوگیری میشود. پس از قرار دادن تمامی اجزا، جراح به دقت مطمئن میشود که اندازه و موقعیت پروتز درست است و سپس ناحیه جراحی را میبندد.
- بستن ناحیه جراحی و تکمیل: ناحیه جراحی با استفاده از بخیههای دوتایی بسته میشود. در صورت لزوم، مایعات اضافی تخلیه میشود. پس از اتمام جراحی، پانسمان استریل روی ناحیه قرار میگیرد.
تفاوتهای جراحی پروتز انعطافپذیر و پمپدار
- پروتز انعطافپذیر سادهتر است و نیازی به پمپ یا مخزن مایع ندارد. فقط دو ایمپلنت در بافت آلت قرار میگیرد که به راحتی قابل خم شدن است.
- پروتز پمپدار پیچیدهتر است و علاوه بر ایمپلنتها، یک مخزن مایع در کنار مثانه و یک پمپ در کیسه بیضه برای کنترل نعوظ اضافه میشود. این نوع پروتز امکان ایجاد نعوظ یا برگرداندن آلت به حالت خوابیده فراهم میکند.
مراقبتها و دوره نقاهت بعد از جراحی
پس از جراحی پروتز آلت، دوره نقاهت و مراقبتهای ویژهای برای بهبود سریعتر و کاهش خطر عفونت و مشکلات دیگر ضروری است. این مراقبتها شامل چندین مرحله است که به کاهش درد، جلوگیری از عفونت، مدیریت تورم، و تسریع در بهبودی کمک میکند.
پس از اتمام جراحی، بیمار به مدت یک شب (برای پروتزهای انعطافپذیر) و دو شب (برای پروتزهای پمپدار) بستری میشود. در این زمان برای پیشگیری از عفونت، آنتیبیوتیکهای قوی به بیمار تزریق میشود و از سوند نیز برای تخلیه ادرار استفاده میشود. در زمان بستری پزشکان با دقت وضعیت بیمار و محل جراحی را تحتنظر قرار میدهند تا از بروز عوارض جلوگیری شود.
فعالیتهای بدنی باید بهتدریج شروع شوند و از فعالیتهای شدید به مدت حداقل یک ماه باید اجتناب کرد. همچنین فعالیتهای جنسی باید پس از ۴ هفته (برای پروتزهای انعطافپذیر) تا ۶ هفته (برای پروتزهای پمپدار) شروع شود. تورم بعد از جراحی طبیعی است و به طور معمول در چند هفته اول کاهش مییابد. استفاده از کمپرس یخ و داروهای مسکن برای تسکین درد به بیمار کمک میکند.
- مراقبت از محل جراحی
- از پوشیدن لباسهای تنگ تا زمانی که برشهای جراحی به طور کامل بهبود نیافتهاند خودداری کنید. افرادی که پروتز پمپدار دارند ممکن است نیاز به اجتناب از لباسهای تنگ به مدت ۶ هفته برای جلوگیری از جابجایی مخزن داشته باشند.
- میتوانید ۲۴ ساعت پس از جراحی حمام کنید، اما از مالش محل جراحی خودداری کنید.
- لازم به ذکر است که برای حمام کردن فقط دوش بگیرید و از رفتن درون وان یا استخر خودداری کنید.
- فعالیتهای بدنی و جنسی
- معمولاً بعد از یک ماه میتوانید به فعالیتهای بدنی شدید بازگردید.
- فعالیتهای جنسی معمولاً بعد از ۴ تا ۶ هفته شروع میشوند.
- دارو و تسکین درد
- معمولاً داروهای مسکن برای کاهش درد به مدت چند روز تجویز میشود. پس از ۴۸ ساعت، بیشتر بیماران میتوانند از داروهای مسکن غیر نسخهای مانند ناپروکسن یا ایبوپروفن استفاده کنند.
- برای کاهش تورم میتوانید از کمپرس یخ برای ۴۸ ساعت اول استفاده کنید، اما یخ را مستقیماً روی پوست نگذارید.
- تورم و مراقبت از ناحیه جراحی
- تورم آلت و کیسه بیضه بعد از جراحی طبیعی است و پس از یک یا دو هفته از بین میرود. در صورت تداوم تورم یا ترشح مقدار زیادی مایع (خیس شدن چندین پانسمان در روز)، باید با جراح خود تماس بگیرید.
- موارد خاص برای پروتزهای پمپدار
- پس از جراحی پروتز پمپدار، پزشک معمولاً برای فعالسازی (باد کردن) پروتز در اولین ویزیت بعد از کاهش تورم، اقدام خواهد کرد.
- تمریناتی برای باد کردن و تخلیه پروتز به شما آموزش داده خواهد شد تا استفاده از پروتز را برای شما راحتتر کند.
آیا جراحی پروتز آلت خطرناک است؟
جراحی پروتز آلت تناسلی معمولاً با خطرات و عوارض کمی همراه است، اما مانند هر جراحی دیگری، ممکن است عوارضی رخ دهد که نیاز به توجه ویژه دارند. برخی از مهمترین عوارض جانبی شامل موارد زیر هستند:
- عفونت: عفونتها اگرچه نادرند، معمولاً در ۶ هفته اول پس از جراحی بهوجود میآیند. بنابراین باید در ابتدا به دقت آنتیبیوتیکهای تجویز شده مصرف شوند و پانسمان مرتباً تعویض شود.
- خرابی مکانیکی: این مشکل در پروتزهای پمپدار ممکن است اتفاق بیفتد و معمولاً خطرناک نیست، اما برای رفع آن نیاز به جراحی اصلاحی است. در صورتی که به یک پزشک ماهر و باتجربه مراجعه کنید که از پروتزهای باکیفیت استفاده میکند، احتمال بروز چنین مشکلاتی به شدت کاهش پیدا میکند.
- اندازهگیری اشتباه: در صورتی که پروتز بیش از حد کوتاه باشد، ممکن است موجب افتادگی سر آلت تناسلی شود و اگر خیلی بلند باشد، ممکن است باعث آسیب به بافت آلت شود. برای اصلاح اندازه اشتباه، نیاز به جراحی اصلاحی است.
- جابجایی مخزن: در پروتزهای پمپدار، مخزن ممکن است جابهجا شود. اگر این اتفاق بیفتد، جراحی برای بازگرداندن مخزن به مکان صحیح لازم است.
قیمت و هزینههای جراحی پروتز آلت در سال ۱۴۰۳
هزینه جراحی پروتز آلت تناسلی میتواند بسته به چند عامل مختلف متغیر باشد. از جمله عوامل تأثیرگذار بر هزینه نهایی پروتزها میتوان به نوع و برند پروتز انتخابی، محل جراحی (کلینیک یا بیمارستان)، تجربه جراح و امکانات مرکز انجام جراحی اشاره کرد. علاوه بر هزینههای جراحی، هزینههای دیگر مانند ویزیتهای پس از جراحی، داروهای تجویزی، آزمایشات و مراقبتهای ویژه نیز باید در نظر گرفته شوند.
همچنین برخی از شرکتهای بیمه خصوصی ممکن است بخشی از هزینههای جراحی پروتز آلت تناسلی را پوشش دهند. باید با شرکت بیمه خود تماس بگیرند و از پوشش بیمه خود اطمینان حاصل کنند.
هزینههای تقریبی پروتز آلت در جدول زیر آورده شده است:
هزینههای اعلامی زیر حدودی است و بسیار متغیر است. لطفاً برای اطلاع از هزینههای دقیقتر با ما تماس بگیرید.
|
قیمت پروتز انعطافپذیر (نیمهسخت) دوتکه |
|
هزینه کامل جراحی پروتز انعطافپذیر دوتکه (غیر پمپی) بر اساس برند و کشور تولیدی از ۱۲۰ تا ۱۶۵ میلیون تومان متغیر است. |
|
قیمت پروتز پمپدار (بادی) سهتکه |
|
هزینه کامل پروتز پمپی سهتکه بر اساس برند و کشور تولیدی از ۵۵۰ تا ۷۵۰ میلیون تومان متغیر است. |
ضمانت پروتزها
تمامی پروتزهای تهیه شده و نصب شده در کلینیک دکتر اسلامی دارای ضمانتنامه هستند و پروتزهای پمپدار با توجه به نوع برند ۵ تا ۱۰ سال ضمانت میشوند.
سوالات متداول
آیا پروتز آلت میتواند باعث بزرگ شدن آلت تناسلی شود؟
پروتز آلت نمیتواند اندازه آلت تناسلی را افزایش دهد. یکی از عوارض جانبی پروتز آلت ممکن است کوتاه شدن آلت تناسلی باشد. افراد باید نگرانیهای خود را در مورد اندازه آلت بعد از جراحی با پزشک خود در میان بگذارند.
ظاهر آلت بعد از جراحی پروتز آلت چگونه میشود؟
ظاهر آلت پس از جراحی پروتز آلت معمولاً مشابه به حالت طبیعی است، اما به دلیل استفاده از پروتز، ممکن است کمی تفاوت در ظاهر آن مشاهده شود. بسته به نوع پروتز (پروتزهای ثابت یا قابل باد شدن)، آلت ممکن است به صورت طبیعی به نظر برسد، اما در برخی موارد، فرم آن ممکن است تحت تأثیر قرار گیرد.
آیا پروتز آلت پس از جراحی مشخص است؟
پروتز آلت معمولاً به گونهای طراحی شده است که پس از جراحی غیرقابل مشاهده باشد. در صورت استفاده از پروتزهای قابل باد شدن، ممکن است قسمتهایی از آن مانند پمپ و مخزن در برخی مواقع قابل لمس باشند، اما به طور کلی از خارج قابل مشاهده نیست.
آیا محل بقیههای پروتز آلت مشخص است؟
محل برشها و جای پروتز پس از جراحی معمولاً در نواحی کمتر قابل مشاهده قرار میگیرد، مانند قسمت زیرین آلت تناسلی یا ناحیه اسکار، و به مرور زمان کمرنگ میشود.
آیا پروتز هنگام حرکتکردن یا راهرفتن در درون آلت احساس میشود؟
پروتزهای آلت به گونهای طراحی شدهاند که با بدن و اندازه طبیعی آلت سازگار باشند. در هفتههای ابتدایی پس از جراحی، ممکن است فرد در هنگام حرکت از وجود پروتز آگاهی داشته باشد، اما با گذشت زمان این حس برطرف شده و فرد به وجود آن عادت میکند.
آیا فرایند مراجعه، مشاوره، و جراحی پروتز آلت محرمانه است؟
بله، تمامی مراحل مربوط به مراجعه، مشاوره و جراحی پروتز آلت به طور کامل محرمانه است. پزشکان و کادر درمان ملزم به حفظ محرمانگی اطلاعات بیمار هستند.
مدت زمان بهبودی پس از جراحی پروتز آلت چقدر است؟
مدت زمان بهبودی پس از جراحی پروتز آلت معمولاً بین ۴ تا ۶ هفته است. در این مدت، بیمار باید از انجام فعالیتهای فیزیکی سنگین و روابط جنسی خودداری کند. تا زمانی که تورم کاهش یابد و وضعیت آلت به حالت طبیعی بازگردد، بیمار باید تحت نظر پزشک باشد.
آیا بعد از جراحی پروتز احساس جنسی همچنان حفظ میشود؟
بله، معمولاً احساس جنسی پس از جراحی پروتز آلت حفظ میشود. پروتز بهگونهای طراحی شده است که عملکرد جنسی بیمار را بهبود بخشد، اما این احساس به ویژگیهای فردی بستگی دارد.
چه زمانی بعد از جراحی پروتز آلت میتواند رابطه جنسی برقرار کنم و سکس داشته باشم؟
پروتز آلت معمولاً برای اولین بار پس از کاهش تورم فعال (باد میشود) میشود. این اتفاق معمولاً بین ۴ تا ۶ هفته پس از جراحی میافتد. پس از این مرحله، بیمار میتواند فعالیت جنسی را از سر بگیرد.
آیا آلت بعد از جراحی پروتز همیشه در حالت نعوظ و راست شده قرار میگیرد؟
خیر، پروتز آلت به صورت مداوم در حالت راست قرار نمیگیرد. بیمار میتواند به صورت دستی یا با استفاده از پمپ پروتز آن را برای ایجاد نعوظ کنترل کند. البته پروتزهای انعظافپذیر همیشه حالت نعوظ و سفتی را با خود به همراه دارند، اما در پروتزهای پمپدار کنترل نعوظ با خود فرد است.
آیا پروتز آلت ضمانتنامه و گارانتی دارد؟
بله پروتزهای آلت توسط شرکت سازنده با توجه به برند ممکن است ۵ تا ۱۰ سال ضمانت شوند و در صورت بروز هر گونه مشکل، پروتزها تعویض میشوند.
آیا جراحی پروتز آلت دردناک است؟
جراحی پروتز آلت به طور کلی با درد همراه است، اما درد معمولاً قابل کنترل است و پس از چند روز بهبود مییابد. پزشک داروهای مسکن را برای کنترل درد تجویز میکند.
آیا پروتز آلت در هنگام راست شدن باعث بروز درد میشود؟
در صورتی که پروتز بهدرستی نصب شده باشد و بیمار دستورالعملهای پس از جراحی را رعایت کند، معمولاً نباید درد خاصی در هنگام راست شدن احساس شود. در صورتی که درد ایجاد شود، باید با پزشک خود مشورت کنید.
آیا پروتز آلت ناتوانی جنسی مردان را درمان میکند؟
پروتز آلت، اختلال نعوظ را درمان میکند و امکان ایجاد نعوظ را برای رابطه جنسی فراهم میآورد، اما بر دیگر جنبههای ناتوانی جنسی مانند تحریک یا ارگاسم تأثیر مستقیم ندارد.
آیا پس پروتز آلت زودانزالی نیز برطرف میشود؟
پروتز آلت زودانزالی را درمان نمیکند، زیرا این مشکل مربوط به کنترل انزال است و ارتباطی با توانایی نعوظ ندارد. درمان زودانزالی به روشهای جداگانهای نیاز دارد.
